Alle berichten van Iris Boejharat

Ophoepelen met Martijn

Ik ben Iris Djaimala Boejharat en vandaag ik heb Martijn Hartman geïnterviewd. Hij is 19 jaar en is nu jammer genoeg van FABklas af (opgehoepeld dus) want hij is vorig jaar geslaagd van de HAVO. Hij komt zo af en toe nog terug om bij te kletsen, zijn creativiteit te uiten, zijn maag te vullen en “een beetje te kutten. Dat stuk moet je er wel echt uitlaten! “.

Vandaag is hij bezig geweest met het maken van een multifunctionele opvouwbare hoepel. Het maken van dit project heeft een goede invloed op Martijns leven gehad. Volgens Martijn heeft het zijn dag gemaakt én hij heeft ook meteen aan zijn conditie gewerkt.

Martijn met zijn uitgevouwen hoepel

Geïnspireerd

Hij is op het idee gekomen om dit project te maken doordat hij meneer van Oven zag met de originele versie van de opvouwbare hoepel. Nadat hij dat had gezien wilde hij dat zelf ook maken. Hierdoor was meneer van Oven al een stapje dichter bij zijn droom om met 6 hoepels tegelijkertijd te gaan hoepelen.

Maken

Martijn zegt dat hij dit “prachtige fitness-object” gemaakt heeft van een waterleidingslang. vervolgens is hij een cilindervormig stukje hout gaan schuren aan een kant tot een puntje. Dit zorgde dat het houtje in de ene kant van de buis paste. Daarna heeft hij dat ook aan de andere kant gedaan. Vervolgens heeft hij al zijn spierkracht bij elkaar geroepen om de twee kanten van de slang te verbinden door ze over het stukje hout te schuiven.

Afronden

De finishing touch deed hij door de drie meest geweldige kleuren paars, groen en roze om de hoepel te tapen. Dit zorgt er voor dat de slang niet los springt en dat de hoepel een betere grip heeft. Uit het resultaat van het super-niet-wetenschappelijke-onderzoek van mij (Iris) en meneer van Oven bleek dat de prestatie in grote maten verbeterde na dat de tape om de hoepel was gewikkeld. Dit kwam doordat het de structuur ruwer maakte waardoor de hoepel makkelijker op heuphoogte bleef i.p.v knie- of grondhoogte.

Resultaat

Toen de hoepel klaar was bleek het toch een stuk moeilijker dan verwacht, “Het kost wel  even tijd om het trucje weer door te hebben.” Ik vroeg hem hoe hij het vond om zijn zelfgemaakte hoepel te gebruiken en hij antwoordde:

“Intens, maar ik werd er wel gelukkig van!”

Martijn probeert te hoepelen 

Ook is Martijn tot de ontdekking gekomen dat hij kan touwtje springen met zijn hoepel of hoe hij het noemde: hoepeltje springen. Hij was er heel erg goed in maar het enigste nadeel daarvan was dat zijn hoepel hierdoor snel ging slijten. Het kwam zelfs zo ver dat hij een noodreparatie moest doen om de versleten delen weer dicht te tapen. Hierna een link naar een korte video waarin Martijn aan het hoepeltje springen is.

link: Martijn gaat hoepeltje springen

Opvouwbaar

Het grote voordeel van dit geweldige fitness-apparaat is dat het ook nog eens opvouwbaar is.  Als student word er vaak van je verwacht dat je flexibel bent, dit kan Martijn nu op meerdere manieren. Hij kan de hoepel opvouwen en overal mee naar toenemen. Of hij nu in de trein zit of in een van zijn lessen hij kan nu altijd en overal sporten. Ook is hoepelen heel goed voor je rug- en buikspieren, hij heeft dus geen yoga lessen meer nodig om flexibel te blijven.

Tip van Martijn

“Haal wel je hoepel uit de knoop voor je gaat hoepelen.”

Het resultaat als je je hoepel niet uit de knoop haalt voor het gebruiken.

 

Decoratie lamp

Hai,

blog 1 kaars
De inspiratie bron voor dit project.

Ik ben Iris en ik zit sinds de eerste klas al hier op FABklas, dit is nu mijn derde jaar. Een nieuw jaar was begonnen en dus een nieuw begin voor een leuk project. Ik wilde eens een keer iets maken wat ook nuttig was in plaats van iets wat alleen leuk was om te maken dus ik had wat ideeën op gedaan via de website http://www.instructables.com en het leukste idee wat ik had gezien was een kaarsenhouder met een leuk patroon dat verlicht wordt als de kaars is aangestoken. Hier in de afbeelding heb ik een foto gezet die ik zelf heb gemaakt met het idee: oh dat is leuk! Dat wordt misschien wel een project. En vervolgens staat mijn hele telefoon vol met zulke foto’s…

Het eindresultaat
Het eindresultaat

Het maakproces van de lamp

Op papier

Toen ik eenmaal een beetje inspiratie had heb ik mijn plan voor de decoratielamp verder uitgewerkt op papier ( ja, inderdaad u leest het goed, de jonge generatie maakt zelfs nog gebruik van pen en papier) met de afmetingen die ik in gedachte had en de optionele ideeën waar ik nog verder over moest denken. Zo had ik bijvoorbeeld het idee dat de lamp een deurtje zou kunnen krijgen, voor wanneer je de lamp moest gaan vervangen, maar dat idee heb ik uiteindelijk toch geschrapt.

Op de computer

Nadat ik mijn idee had uitgewerkt op papier heb ik via http://boxdesigner.connectionlab.org een box gemaakt met de lengtes 19x19x19 in centimeters. Vervolgens heb ik de box in Coreldraw gezet en die verder bewerkt. Met de hulp van meneer van Oven heb ik de mandala bewerkt en in de bouwplaat van de box geplaatst. Het design heb ik simpelweg van internet gehaald en er wat dingetjes aan verandert, zoals “rondjes” die niet rond waren en andere foutjes in het design. In de bodemplaat heb ik 5 gaten gemaakt. 4 luchtgaten waarvan de grote niet echt belangrijk was en het gat in het midden, waarvan de diameter net zo groot van was als de fitting van de lamp. Ik kon tenslotte het gat nog groter schuren maar kleiner schuren is toch erg moeilijk. Een tip voor als je dit ook zou willen maken: houd wel rekening met het feit dat er ook nog pootjes onder komen dus dat je daar niet de luchtgaten uit laat snijden.

onderkant lamp blog
Dit is een foto van het eindresultaat waar de pootjes er al aan vast zitten.

Het prototype

Toen ik eenmaal tevreden was met het ontwerp heb ik een prototype gemaakt uit karton met de lasercutmachine. Nadat dat dat klaar was heb ik die vervolgens in elkaar gezet om te kijken of ik er nog dingen aan wilde veranderen, maar ik vond het wel mooi. Ik besloot alleen nog even te kijken welke hoogte ik leuk vond voor de pootjes en hoe breed/groot die gingen worden zodat ik niet in de problemen zou komen met de luchtgaten.

Ik heb hier nog een kort filmpje van het lasercutten van het prototype:

Werken aan het eindresultaat

Nadat ik het prototype had goedgekeurd heb ik een stuk hout gekozen en daar mijn onderdelen uit gelasercut. Ik heb de pootjes gemaakt en ze dubbel vast gezet, met houtlijm en vastgeschroefd. Daarna ben ik met de grote leermeester genaamd YouTube de fitting aan mijn snoer met schakelaar gaan monteren ( een handig filmpje op youtube was https://www.youtube.com/watch?v=1wKUFky1X6o ) dit had ik nog nooit eerder gedaan maar het was super makkelijk. Nu was mijn lamp eigenlijk klaar, maar ik had ondertussen al weer nieuwe ideeën gekregen en wilde roze verwisselbare schermen achter de mandala’s hebben. Toen ik daar aan ging werken heb ik een beetje slordig gewerkt waar ik later nog wel wat last van kreeg maar daar vertel ik zo meer over. Om de schermen vast te kunnen maken had ik de simpele manier van blokjes met een plaatje erop bedacht.

blokjes met een plaatjeIn deze afbeelding kun je zien wat ik bedoel met hout-blokjes met een plaatje erop, ik heb er later nog viltjes tussen gezet (tussen het plaatje en het roze plexiglas) zodat de ruimte wat minder werd en het ook minder rammelde als ik het meenam of verplaatste. Nadat ik de blokken had vastgelijmd ging ik opmeten hoe groot de platen moesten worden en had ze uitgezaagd. Hier komen we weer op het stukje waar ik merkte dat ik een beetje slordig was geweest, ik had niet alle blokjes precies even ver uit elkaar gezet dus moest ik iedere                                         plaat IMG_8063speciaal op maat maken voor de wand waar hij bij hoorde. Maar ja, dat kan gebeuren en gelukkig is het helemaal niet een erge of grote opvallende fout. Nadat ik zeker wist dat alles in elkaar paste heb ik de 4 wanden aan elkaar gelijmd. De wanden en de deksel (bovenste plaat) kunnen los van elkaar en los van de bodemplaat, het heeft niet echt een specifieke reden maar is wel makkelijk als je er nog dingetjes aan wil gaan veranderen. Nadat de lijm was gedroogd heb ik de laatste lijm restjes er afgeschuurd en heb ik dit project klaar verklaard.

Mijn eigen mening over dit project

Zelf ben ik erg slecht met computers dus voor mij was het maken van dit project ook wel weer een kleine uitdaging omdat het grootste deel met de computers en de lasercutter is gedaan. Maar alles is goed uitgepakt en de lamp is erg leuk geworden, ook de dingetjes zoals “zou de lijm wel goed blijven of wordt het te warm als de lamp aanstaat” of  “zouden de platen zacht worden door de warmte” ect. bleken overbodige dingen waar ik aan twijfelde want ook nu, na gebruik, is er niks gesmolten, ontploft of in de brand gevlogen.

Ik vind dit een geslaagd project, als je nog vragen hebt kan je ze stellen in de reacties.

~Iris Djaimala Boejharat