Categorie: Makey Makey

Decoratie lamp

Hai,

blog 1 kaars
De inspiratie bron voor dit project.

Ik ben Iris en ik zit sinds de eerste klas al hier op FABklas, dit is nu mijn derde jaar. Een nieuw jaar was begonnen en dus een nieuw begin voor een leuk project. Ik wilde eens een keer iets maken wat ook nuttig was in plaats van iets wat alleen leuk was om te maken dus ik had wat ideeën op gedaan via de website http://www.instructables.com en het leukste idee wat ik had gezien was een kaarsenhouder met een leuk patroon dat verlicht wordt als de kaars is aangestoken. Hier in de afbeelding heb ik een foto gezet die ik zelf heb gemaakt met het idee: oh dat is leuk! Dat wordt misschien wel een project. En vervolgens staat mijn hele telefoon vol met zulke foto’s…

Het eindresultaat
Het eindresultaat

Het maakproces van de lamp

Op papier

Toen ik eenmaal een beetje inspiratie had heb ik mijn plan voor de decoratielamp verder uitgewerkt op papier ( ja, inderdaad u leest het goed, de jonge generatie maakt zelfs nog gebruik van pen en papier) met de afmetingen die ik in gedachte had en de optionele ideeën waar ik nog verder over moest denken. Zo had ik bijvoorbeeld het idee dat de lamp een deurtje zou kunnen krijgen, voor wanneer je de lamp moest gaan vervangen, maar dat idee heb ik uiteindelijk toch geschrapt.

Op de computer

Nadat ik mijn idee had uitgewerkt op papier heb ik via http://boxdesigner.connectionlab.org een box gemaakt met de lengtes 19x19x19 in centimeters. Vervolgens heb ik de box in Coreldraw gezet en die verder bewerkt. Met de hulp van meneer van Oven heb ik de mandala bewerkt en in de bouwplaat van de box geplaatst. Het design heb ik simpelweg van internet gehaald en er wat dingetjes aan verandert, zoals “rondjes” die niet rond waren en andere foutjes in het design. In de bodemplaat heb ik 5 gaten gemaakt. 4 luchtgaten waarvan de grote niet echt belangrijk was en het gat in het midden, waarvan de diameter net zo groot van was als de fitting van de lamp. Ik kon tenslotte het gat nog groter schuren maar kleiner schuren is toch erg moeilijk. Een tip voor als je dit ook zou willen maken: houd wel rekening met het feit dat er ook nog pootjes onder komen dus dat je daar niet de luchtgaten uit laat snijden.

onderkant lamp blog
Dit is een foto van het eindresultaat waar de pootjes er al aan vast zitten.

Het prototype

Toen ik eenmaal tevreden was met het ontwerp heb ik een prototype gemaakt uit karton met de lasercutmachine. Nadat dat dat klaar was heb ik die vervolgens in elkaar gezet om te kijken of ik er nog dingen aan wilde veranderen, maar ik vond het wel mooi. Ik besloot alleen nog even te kijken welke hoogte ik leuk vond voor de pootjes en hoe breed/groot die gingen worden zodat ik niet in de problemen zou komen met de luchtgaten.

Ik heb hier nog een kort filmpje van het lasercutten van het prototype:

Werken aan het eindresultaat

Nadat ik het prototype had goedgekeurd heb ik een stuk hout gekozen en daar mijn onderdelen uit gelasercut. Ik heb de pootjes gemaakt en ze dubbel vast gezet, met houtlijm en vastgeschroefd. Daarna ben ik met de grote leermeester genaamd YouTube de fitting aan mijn snoer met schakelaar gaan monteren ( een handig filmpje op youtube was https://www.youtube.com/watch?v=1wKUFky1X6o ) dit had ik nog nooit eerder gedaan maar het was super makkelijk. Nu was mijn lamp eigenlijk klaar, maar ik had ondertussen al weer nieuwe ideeën gekregen en wilde roze verwisselbare schermen achter de mandala’s hebben. Toen ik daar aan ging werken heb ik een beetje slordig gewerkt waar ik later nog wel wat last van kreeg maar daar vertel ik zo meer over. Om de schermen vast te kunnen maken had ik de simpele manier van blokjes met een plaatje erop bedacht.

blokjes met een plaatjeIn deze afbeelding kun je zien wat ik bedoel met hout-blokjes met een plaatje erop, ik heb er later nog viltjes tussen gezet (tussen het plaatje en het roze plexiglas) zodat de ruimte wat minder werd en het ook minder rammelde als ik het meenam of verplaatste. Nadat ik de blokken had vastgelijmd ging ik opmeten hoe groot de platen moesten worden en had ze uitgezaagd. Hier komen we weer op het stukje waar ik merkte dat ik een beetje slordig was geweest, ik had niet alle blokjes precies even ver uit elkaar gezet dus moest ik iedere                                         plaat IMG_8063speciaal op maat maken voor de wand waar hij bij hoorde. Maar ja, dat kan gebeuren en gelukkig is het helemaal niet een erge of grote opvallende fout. Nadat ik zeker wist dat alles in elkaar paste heb ik de 4 wanden aan elkaar gelijmd. De wanden en de deksel (bovenste plaat) kunnen los van elkaar en los van de bodemplaat, het heeft niet echt een specifieke reden maar is wel makkelijk als je er nog dingetjes aan wil gaan veranderen. Nadat de lijm was gedroogd heb ik de laatste lijm restjes er afgeschuurd en heb ik dit project klaar verklaard.

Mijn eigen mening over dit project

Zelf ben ik erg slecht met computers dus voor mij was het maken van dit project ook wel weer een kleine uitdaging omdat het grootste deel met de computers en de lasercutter is gedaan. Maar alles is goed uitgepakt en de lamp is erg leuk geworden, ook de dingetjes zoals “zou de lijm wel goed blijven of wordt het te warm als de lamp aanstaat” of  “zouden de platen zacht worden door de warmte” ect. bleken overbodige dingen waar ik aan twijfelde want ook nu, na gebruik, is er niks gesmolten, ontploft of in de brand gevlogen.

Ik vind dit een geslaagd project, als je nog vragen hebt kan je ze stellen in de reacties.

~Iris Djaimala Boejharat

Zoveel meer te maken! Een alternatief voor…

camera_750Afgelopen weekend mocht ik meehelpen om op het Teacher Maker Camp de deelnemers te helpen hun idee te realiseren. Ik was “markercoach”. Normaal vind ik de rol van coach verschrikkelijk, maar dit weekend was het geweldig. Er waren 32 mensen uit het uit onderwijs bij elkaar gekomen, van PO, VO, MBO tot HBO, om de mogelijkheden van deze tijd te ervaren. Om een duik in de wereld te nemen van wat we nu Maker Education of Maakonderwijs noemen. Voor sommigen was het ook echt een duik in het diepe. Maar…het resultaat was geweldig! Dezelfde magische sfeer ontstond zoals die we ook zien bij leerlingen bij ons op school. Wat een motivatie en wat zijn er steile leercurve bedwongen! Daarover zullen hopelijk later de deelnemers nog bloggen. Als begeleider heb ik ook weer veer geleerd maar vooral enorm genoten.

En er viel mij wel iets op. Dat is de aanleiding voor deze blogpost.

Wat me opviel is dat bijna alle mensen met ervaring op het Teacher Maker Camp de 3D-printer niet echt serieus nemen. Best leuk, gave voorbeelden gezien maar duur, lastig, onhandig, traag, storingsgevoelig en onbevredigend. Wat mij betreft is dat (helaas) nog de 3D experience. Het is haast een soort lakmoesproef. Vind je de 3D-printer helemaal geweldig en geschikt voor het onderwijs dan heb je er nooit echt mee gewerkt. Of je hebt een hele dure. Tegelijkertijd is de 3D-printer hét apparaat waar iedereen opduikt. Wanneer je naar de verlanglijstjes vraagt staat deze vaak op nummer één. Als er dan een 3D-printer is weet men er vaak niet mee te werken. Dit hoorde ik van een aantal mensen in het PO. Dat is jammer. Er is veel geld geïnvesteerd, dan wil je ook resultaat.

In het PO is vooral het pakket van 3Dkanjers erg populair. Het is knap dat er zoveel leerlingen bereikt zijn met dit concept. Het werkt als volgt: je bouwt onder begeleiding een eigen 3D-printer. Daarna krijg je kort wat ondersteuning en toegang tot een digitale gemeenschap.(het feit dat die gemeenschap niet openbaar is, is overigens geheel tegen de principes van de Maker Movement).

3DP_3DklHet begin is dan ook te gek. Samen met je klas een echte 3D-printer bouwen, maakt ontzettend veel enthousiasme los. Ze begrijpen het apparaat en hij is meteen een beetje van hen. Dat gun je elke klas! Maar daarna… Dan staat er een apparaat dat je eigenlijk niet serieus kan nemen of in ieder geval heel erg eenzijdig is. Dan ebt het enthousiasme weg. En daar ben ik zo bang voor.

Daarom wil ik, ingeven door de vele vragen van leerkrachten wat te doen, wat te kopen, een alternatief geven. Een alternatief om op z’n minst veelzijdig te kunnen werken. Wanneer je toch een 3D-printer hebt of wil, koop dan bijvoorbeeld dit boek. Daar staan hele bruikbare ideeën in.

Je zou het volgende lijstje een mini-makerspace kunnen noemen. Het is aan te schaffen voor €2595, precies evenveel als het pakket van 3Dkanjers. Omdat sommige leerkrachten het prettig vinden wat ideeën te hebben om mee te starten heb ik leuke boek van Josh Burker als uitgangspunt genomen. Hier staan hele concrete lesideeën in die vaak breed in te zetten zijn. Overigens zijn over alle ideeën ook genoeg online bronnen te vinden.

Het lijstje is niet zaligmakend maar bedoeld als alternatief voor de eenzijdige 3D-printer. Eerst was er het idee om het de hoeveelheden zo te kiezen dat je altijd met een hele klas aan de slag kan. Dit heb ik losgelaten om toch een wat breder beeld te geven van de mogelijkheden.

Vinylsnijder: Bart Bakker (lees zijn blog!), de FabLab pionier, riep op het Teacher Maker Camp op dit apparaat te kopen. Hij heeft gelijk. Dit apparaat is geweldig: goedkoop, simpel en heel divers. Het is net als de 3D-printer een apparaat om aan digitale fabricage te doen. Leerlingen ontwerpen in de digitale wereld om het vervolgens fysiek in handen te hebben. Dat is iets enorm krachtigs. Het voordeel van de vinylsnijder is dat het ontwerpen 2D is. Dit is relatief makkelijk en iets wat kinderen al gewend zijn. Het meest simpel is het om bijvoorbeeld tekeningen te scannen en daarna uit te snijden. De stap daarna met een vectorprogramma zoals bv het gratis Inkscape, dingen te ontwerpen. Vaak zit er bij de snijder ook een simpel programma zoals bij de snijder die op dit lijstje staat, de Silhouette Cameo. Wat ook kan is het programmeren van plaatje met het gratis TurtleArt of Beetleblocks. Kosten voor een startpakket incl. materiaal: €309.

Transferpers: Een gouden combi met de vinylsnijder. Met een transferpers druk je speciaal materiaal op een t-shirt. Veilig en zonder textiel te verpesten. Je kunt leerlingen stukjes laten knippen en daarna persen, of je kunt een digitaal ontwerp uitsnijden met de vinylsnijder en daarna op stof persen. Kosten €300.

Hummingbird kit: Dit is een robotkit maar anders dan je denkt. Alle spullen om een robot te bouwen zitten erin: diverse motoren, sensoren, LEDjes. Wat ontbreekt is het bouwmateriaal. Daar wordt karton, tape, rietjes, papier-maché of wat je maar kan bedenken, voor gebruikt. Dit sluit vaak goed aan op wat er op school al is. Leerlingen kennen het materiaal. Alles wat je wilt maken, is mogelijk. Nadeel is dat er altijd een computer aan vast moet zitten. Het programmeren kan op heel veel manieren maar o.a. met Scratch. De programmeertaal (in het Nederlands!) voor het PO die ook thuis voor leerlingen gratis beschikbaar is. Over Scratch zou je alleen al bloggen kunnen volschrijven. Dat wordt gelukkig ook gedaan. Het is een hele levendige gemeenschap. De Hummingbird kit kan ook nog eens dubbelen als Arduino. De Arduino (of Genuino, zoals deze van heden heet buiten de USA) is een programmeerbare chip met ook een hele grote gemeenschap eromheen. Kortom van onderbouw tot leerkrachten inzetbaar. Kosten voor een klassenset (4 controllers en een stapel LEDs, motoren en sensoren) €935.

LEGO WeDO: Nog een robotset maar dan van LEGO. Een goedkoper alternatief dan de hummingbird kit. Deze staat in de lijst omdat er een project in het geweldige boek van Josh Burker staat, omdat leerkrachten er enthousiast over zijn en omdat je het LEGO dat er al op school is op een andere manier kan gebruiken. Er zit een simpele programmeeromgeving bij of je gebruikt weer Scratch! Mooi om als stap voor de Hummingbird kit te gebruiken. Kosten: €150.

MakeyMakey: Moet ik dit nog toelichten? De aanrakingsgevoelige controller die je op zoveel manieren kunt gebruiken! Met water, kopertape, potlood, papier, karton, klei…wat niet? Zonder programmeren maar ook met programmeren. Ook hier weer heel krachtig en simpel met Scratch. Zie je hoe Scratch als verbinding tussen te verschillende materialen kan dienen? Dat geeft nog meer mogelijkheden (handleiding hier) Een controller met de MakeyMakey waarmee je een robot bestuurt. Hieronder een voorbeeld. Wat mij betreft een vaste waarde voor elke school. Kosten €50.

Snijmat: Zoals uit de beschreven materialen naar voor komt is dat alles goed samengaat met papier en karton. Een goede snijmat is dan een must. Goedkoop en duurzaam. Kosten €10.

Snijmesje: Scherp en gevaarlijk. Dure mesjes zijn vaak beter hanteerbaar en daardoor minder gevaarlijk. Wij vinden dat je leerlingen hier vroeg mee moet leren omgaan. Kosten €10.

Kopertape: Wanneer je met een MakeyMakey werkt zijn geleidende materialen handig om in huis te hebben. Kopertape werkt goed en is makkelijk te krijgen. Aluminiumfolie en lijm werkt overigens ook. Ontwerp een schakelaar! Kosten €10.

Bare paint (geleidende verf): Hier gaat het zelfde op als voor de kopertape. Daarnaast kan je er ook mee schrijven of grotere oppervlakte mee doen. Het is ook handig voor de hoekjes en de gaatjes waar geleiding nodig is. Kosten €8.

LED: Wanneer er toch zoveel geleidend materiaal is is de stap om een ledje (LED=Light Emitting Diode, een licht-uitzendende diode, een lampje, zeg maar) te laten branden heel klein. Dit kan je doen met klei of met circuitjes op papier. Het internet staat er vol mee. Kosten (met een beetje zoeken) €0,04.

Knoopcelbatterij: Om een ledje aan de praat te krijgen heb je een batterij nodig. Deze zijn makkelijk hanteerbaar en goed te combineren met LEDs. Kosten (8) €2.

Geleidende garen: Om nog een project in Invent to Learn: Guide to Fun te kunnen doen heb je alleen dit materiaal nodig. Zo kan je textiel uitrusten met LEDjes, bijvoorbeeld een knuffel. Het patroon van de knuffel heb je eerst ontworpen en uitgesneden met de vinylsnijder natuurlijk. Kosten €3,5.


Al met al heb je een hele diverse set die weinig to geen onderhoud vergt. Het materiaal is duurzaam, toegankelijk en combineert goed met elkaar. De mogelijkheden zijn eindeloos. Het enige wat je nog echt mist is de verbeeldingskracht van kinderen. Je kunt hiermee, naast elf van de dertien projecten uit het boek, nog veel meer doen. Een interactieve robot, een controller ontwerpen, een interactieve knikkerbaan, T-shirts maken, glas graveren, stickers maken, geprogrammeerde patronen teken of uitsnijden, sjablonen maken, raamversiering maken…het is allemaal mogelijk. Ik noem de projecten in het boek met opzet niet, het punt lijkt me duidelijk. Met deze set is veel meer mogelijk dan alleen een 3D-printer. Ik hoop dat het een mooie manier om te beginnen is. Dichtbij met wat je al kent, wat je als hebt. Voor alle leerlingen bereikbaar. Begin met de projecten uit het boek, leer het materiaal, de apparatuur en de manier van werken kennen. Dan komen de ideeën daarna echt vanzelf. Veel plezier met het avontuur!

Hier de hele set als lijst.